Република Македонија Republika Makedonija
(Details) (Details)
Basisgegevens
Officiële landstaal	Macedonisch[1][2]
Hoofdstad	Skopje
Regeringsvorm	Republiek
Staatshoofd	President Gjorge Ivanov
Regeringsleider	Nikola Gruevski
Religie	Orthodoxie 64,7%, islam 33,3%
Oppervlakte	25.713 km² [3] (1,8% water)
Inwoners	2.022.547 (2002)[4] 2.066.718 (2009)[5] (0000080376 80,4/km² (2009))
Overige
Volkslied	Denes nad Makedonija
Munteenheid	Denar (MKD)
UTC	+1 (zomer +2)
Nationale feestdag	2 augustus
Web | Code | Tel.	.mk | MKD | 389
Voorgaande staten
Socialistische Federale Republiek Joegoslavië 1991 (Joegoslavische burgeroorlog)
Topografie
Portaal    Landen & Volken

Macedonië (Macedonisch: Република Македонија, Republika Makedonija) ( uitspraak (info·uitleg), officieel de Republiek Macedonië (Република Македонија, Republika Makedonija), is een land gelegen in het midden van de Balkan in Zuidoost-Europa. Het is een van de opvolgerstaten van de voormalige Socialistische Federale Republiek Joegoslavië, waarvan het zich onafhankelijk verklaarde in 1991. Het werd een lid van de Verenigde Naties in 1993, maar als gevolg van een geschil met Griekenland over zijn naam, werd het enkel toegelaten onder de voorlopige verwijzing voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, afgekort Fyrom (van het Engelse FYROM of Former Yugoslav Republic of Macedonia).

De Republiek Macedonië is een binnenstaat en wordt begrensd door Kosovo in het noordwesten, Servië in het noorden, Bulgarije in het oosten, Griekenland in het zuiden en Albanië in het westen. De hoofdstad van het land is Skopje, met een kleine 670.000 inwoners in 2006. Andere grotere steden zijn respectievelijk Kumanovo, Bitola, Tetovo, Gostivar, Prilep, Struga, Ohrid, Veles, Strumica en Štip. Het heeft meer dan vijftig meren en zestien bergen hoger dan 2000 meter. Macedonië is een lid van de VN en de Raad van Europa. Sinds december 2005 is het ook een kandidaat voor toetreding tot de Europese Unie en heeft het lidmaatschap aangevraagd voor de NAVO.

  Geschiedenis

Zie Geschiedenis van de Republiek Macedonië voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Na de Tweede Wereldoorlog werd Joegoslavië (formeel) een federale staat, waarbij voor het eerst ook het Macedonische volk^[6] een eigen territorium kreeg, de Socialistische Republiek Macedonië. Op 8 september 1991 werd deze deelstaat na een referendum onafhankelijk.

De naam Macedonië ligt gevoelig bij Griekenland, aangezien het noordelijke deel van Griekenland ook die naam heeft.^[7] Griekenland drong er bij de internationale gemeenschap op aan om het verschil tussen de twee 'Macedoniën' duidelijk naar voren te laten komen. Daarom is in de VN bepaald dat Macedonië in het internationale verkeer als 'Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië' (in het Engels Former Yugoslav Republic of Macedonia of afgekort als F.Y.R.O.M.) wordt aangeduid. De Grieken noemen het land ΠΓΔΜ (spreek uit: poe-ghoe-dhoe-moe), de Griekse afkorting voor F.Y.R.O.M., of simpelweg Skopje, naar de hoofdstad van het land. Op 17 maart 2008 onderhandelden Athene en Skopje over de naam, omdat er voor 2 april een oplossing gevonden moest worden naar aanleiding van de onderhandelingen over de toetreding van Macedonië tot de NAVO. Er werd echter geen oplossing gevonden en Griekenland gebruikte zijn veto om de toetreding tot de NAVO te blokkeren.

Nederland erkent de staat dus nu (zij het officieel 'tijdelijk') onder de officiële naam Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië. In de Nederlandse omgangstaal wordt echter nog steeds de eenvoudige vorm 'Macedonië' gebruikt.

De nieuwe republiek Macedonië ondervond weinig tot geen gevolgen van de Oorlogen in Joegoslavië begin jaren 90. Dat veranderde toen in 1998 een extreem-nationalistische orthodoxe regering onder premier Gregoriefski aan de macht kwam en bovendien oorlog uitbrak in Kosovo. Veel etnische Albanezen vluchtten uit Kosovo, waarvan een deel naar Macedonië waar al een etnisch-Albanese minderheid woonde. De Albanezen in Macedonië, georganiseerd in de UÇK-M, streefden naar onafhankelijkheid. Dit leidde ertoe dat er in 2001 in Macedonië een korte maar hevige strijd woedde tussen etnische Albanezen en het Macedonische regeringsleger. Als gevolg hiervan stopte het geweld en werd door Macedonische en etnisch-Albanese leiders het Akkoord van Ohrid ondertekend.

Besloten werd dat de NAVO zou assisteren bij het innemen van de wapens van de etnische Albanezen. Deze missie kreeg de naam Task Force Harvest (oogst). De NAVO werd gevraagd om Macedonië na beëindiging van TFH te ondersteunen bij het vredesproces en de parlementsverkiezingen van 15 september 2002. Hierop stationeerde de NAVO de vredesmacht Task Force Fox in Macedonië. Nadat de verkiezingen naar tevredenheid verlopen waren werd deze missie opgevolgd door een kleinere EU-vredesmacht "Concordia", die later weer werd opgevolgd door een EU politie-missie met de naam "Proxima", die een jaar (tot 15 december 2004) actief zou zijn. Vlak voor die tijd werd de missie met één jaar verlengd (Proxima II). Deze missie eindigde op 15 december 2005.

  Europese Unie

Zie Macedonië en de Europese Unie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Macedonië heeft een aanvraag gedaan om toe te treden tot de Europese Unie op 22 maart 2004. Op 9 november 2005 gaf de Europese Commissie een positief advies, dat op 17 december 2005 is overgenomen door de Europese Raad. Het land is nu kandidaat-lid. Een datum voor het beginnen met onderhandelen is 19 augustus 2011.

  Geografie

• lengte landgrenzen: 766 km (151 km met Albanië, 148 km met Bulgarije, 246 km met Griekenland en 221 km met Servië)
• kustlijn: geen
• grootste rivieren: Vardar
• grootste meren: Doiranmeer, Prespameer, Meer van Ohrid.
• hoogste punt: Golem Korab 2754m.
• laagste punt: rivier de Vardar 44m

  Steden

De belangrijkste steden in Macedonië zijn:

  Bestuurlijke indeling

Zie Lijst van gemeenten in Macedonië voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Tot november 1991 was de republiek opgedeeld in 34 districten, hierna werd de primaire bestuurlijke verdeling veranderd in 123 gemeenten (opštini), die in augustus 2004 werden teruggebracht tot 84 gemeenten.

  Talen

De enige nationale officiële taal van Macedonië is het Macedonisch^[2], dat in Bulgarije door sommigen^[8] als een dialect of variëteit van het Bulgaars wordt beschouwd.

In West-Macedonië leeft een belangrijke Gegisch-Albanese minderheid, die in onder meer de centrumsteden Debar, Gostivar en Tetovo zelfs de meerderheid van de bevolking uitmaakt. In alle gemeenten waar meer dan 20% Albanezen wonen kan het Albanees gebruikt worden voor vragen aan de overheid en in het gemeentelijk bestuur.^[2] Ook in Skopje, waar de meerderheid van de bevolking Macedonisch is, zijn wegwijzers en straatnaamborden doorgaans tweetalig. Ook het Turks wordt nog door 200.000 mensen gesproken in Macedonië.

Verder wordt het Servisch nog vrij algemeen beheerst als tweede taal, doordat Macedonië onderdeel van Joegoslavië was. Ook wordt er lokaal Adygees, Aroemeens, Balkan-Gagaoezisch Turks, Grieks, Megleno-Roemeens en (Balkan-)Romani gesproken.

  Galerij

• 

  Monument ter ere van de "Bevrijders van Skopje" in het centrum van Skopje

• 

  Korab – De hoogste berg van het land

• 

  Het Sargebergte

• 

  Kerk van St. Panteleimon nabij Skopje

• 

  Standbeeld van Moeder Teresa in Skopje

• 

  Orthodoxe kerk van de Heilige Drie-eenheid in Radoviš

  Zie ook

• De Regio Macedonië
• Monumenten op de Werelderfgoedlijst
• Lijst van grote Macedonische steden
• Het Macedonisch voetbalelftal

Zie de categorie Republic of Macedonia van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.

	Lidstaten van de Europese Unie
België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Griekenland · Hongarije · Ierland · Italië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Nederland · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden Kandidaat-lidstaten: IJsland · Kroatië · Macedonië · Servië · Turkije Landen van de wereld · Europa · OVSE · Raad van Europa

41° 39' NB, 21° 43' OL