Noach (Hebreeuws: נוֹחַ (Noah, Noë), Arabisch: نوح (Nuh, Noeh)) is een persoon in de Tenach, de Bijbel en de Koran. In Genesis 6 tot en met 9 wordt over hem verteld. In het Nieuwe Testament wordt hij gerekend tot de geloofshelden (Hebreeën 11 vers 7). In de Koran komt hij in verschillende hoofdstukken voor. Ook een soera is naar hem vernoemd, soera Noach.

  Noach en de Zondvloed in de Bijbel

  Verhaal

Volgens het verhaal over de zondvloed in het boek Genesis, is Noach de stamvader van alle huidige mensen, omdat hij met zijn vrouw, zijn zonen Sem, Cham en Jafet en hun vrouwen, als enige de vloed overleefde.

  De drie zonen van Noach (illustratie uit 1904)

In de Bijbel wordt verteld hoe God aan Noach de opdracht gaf een ark te bouwen. Want er zou een grote vloed komen die alle leven zou vernietigen, omdat er groot onrecht en ongeloof onder de mensen was ontstaan en God er berouw van had gekregen dat Hij de mens had gemaakt.

Van elke reine diersoort moest Noach zeven mannetjes en vrouwtjes - en van elke onreine diersoort één mannetje en één vrouwtje meenemen aan boord van de ark. De ark was 300 el lang (circa 150 meter), 50 el breed (circa 25 meter), 30 el hoog (circa 15 meter), telde drie verdiepingen en was gebouwd van hout. Van binnen en van buiten moest de ark met pek worden bestreken.

Toen de bouw van de ark was voltooid, gingen Noach, zijn vrouw, zijn zonen en hun vrouwen, aan boord en sloot God de deur van de ark (Genesis 7:16). Daarna begon het veertig dagen en veertig nachten zeer hevig te regenen en ontstond er een grote vloed die alles vernietigde. Alles wat leefde kwam om, behalve Noach en zijn familie, en de dieren die bij hen in de ark waren. Honderdvijftig dagen lang werd de aarde door water bedekt. Toen begon het water te zakken en kwam de ark op de berg Ararat vast te zitten. Langzaam aan werden ook de toppen van andere bergen zichtbaar.

Na veertig dagen zond Noach er een raaf op uit om de omgeving te verkennen, maar deze bleef rondvliegen tot de aarde droog was. Vervolgens liet hij een duif los. De duif keerde echter terug omdat ze geen plek kon vinden om neer te strijken. Na zeven dagen liet Noach de duif opnieuw los. Tegen de avond kwam deze weer terug, maar dit keer met een jong olijfblad in de snavel. Zo wist Noach dat het water al behoorlijk gedaald moest zijn. Nog eens zeven dagen later liet hij de duif voor een derde maal los en ditmaal keerde deze niet terug.

Na het verlaten van de ark bracht Noach een offer aan God. God beloofde Noach dat Hij de aarde en al wat er op leefde niet meer door water zou vernietigen, en sloot een verbond met hem. Als teken van Gods verbond met Noach zou voortaan de regenboog verschijnen. Als deze aan de hemel verscheen zou God zich het verbond herinneren dat Hij met Noach had gesloten.

God gaf Noach en de zijnen de opdracht vruchtbaar te zijn en de aarde weer te bevolken. Van de drie zonen van Noach zouden alle latere mensen afstammen. Van Sem zouden de Semieten (later hoofdzakelijk de Joden en Arabieren), van Cham de Chamieten (later de mensen in Afrika en in Kanaän) en van Jafet de Jafetieten (later de mensen in Europa) afstammen.

Verder vermeldt het verhaal dat Noach na de vloed landbouwer werd en een wijngaard begon. Bij de eerste wijnoogst dronk hij te veel en ging in beschonken staat ontkleed in zijn tent liggen. Zijn zoon Cham ontdekte dit en vertelde het aan Sem en Jafet opdat ook zij naar hun naakte vader zouden komen kijken. Dezen echter bedekten, zonder te kijken, respectvol Noachs naaktheid met een mantel. Hierop werden Cham en zijn nakomelingen door Noach vervloekt en Sem en Jafet gezegend.

  Tijdlijn

Volgens de Bijbelse tijdlijn zou Noach in 2990 v.Chr. zijn geboren. De Zondvloed had volgens dezelfde bron plaats in 2390 v.Chr.

  Stamboom

  Noach in de Koran

Zie Nuh (profeet) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In de Koran wordt Noach 43 keer in verschillende soera's genoemd. Ook een soera is naar hem vernoemd, soera Noach. In de Koran is het thema van Noach, dat in een aantal soera's terugkeert, dat het volk van Noach werd vernietigd, omdat het Noach's boodschap verwierp.

De Koran geeft geen historisch relaas van de gehele zondvloed. De verwijzingen in de Koran zijn over het algemeen in overeenstemming met die in het Bijbelboek Genesis en de islamitische traditie accepteert daarbij ook aanvullende gegevens uit de Thora^[1]. Zo stellen zowel Koran^[bron?] als Thora dat Noach en zijn gezin gered zijn. Ook stellen zowel Koran (soera De Spin 14) als de Thora (Genesis 9:29) dat Noach 950 jaar oud werd. Er zijn echter ook verschillen. Zo gaat de Koran er van uit dat niet alle gezinsleden het overleefden, zoals een zoon en Noachs vrouw.

• Soera Hud 40 maakt gewag van kokend water, net zoals een joodse overlevering dat doet^[2]
• De ark komt volgens soera Hud 44 terecht op Al-Djoedie, volgens Genesis op Ararat.
• Volgens soera Hud 42 verdrinkt een (onbenoemde) ongehoorzame zoon van Noach, volgens Genesis overleven alle drie zonen het voorval.
• Soera De Verbodenverklaring stelt dat de vrouw van Noach ongelovig is, terwijl Genesis daar niet over spreekt.

  Vernoemd

Op de planeet Mars is een oude hoogvlakte op het zuidelijk halfrond vernoemd naar Noach: Noachis Terra (Land van Noach).

  Zie ook

• Noachieten
• Atrahasis
• Manu

  Externe links

• Het verhaal van de zondvloed in de NGB vertaling van 1951
• NOAH'S THREE SONS online, door Arthur C. Custance (1910 - 1985) over de nakomelingen van Noach gezien vanuit evangelisch-orthodox standpunt

  Referenties

Profeten binnen de islam, genoemd in de Koran

Adam Idris Nuh Hud Salih Ibrahim Lut Ismail Ishaq Yaqub Yusuf Ayyub آدم ادريس نوح هود صالح إبراهيم لوط اسمعيل اسحاق يعقوب يوسف أيوب Adam Henoch Noach Eber Shelah Abraham Lot Ismaël Izaäk Jakob Jozef Job Shu'aib Musa Harun Zulkifl Dawud Suleyman Ilyas Al-Yasa Yunus Zakariya Yahya Isa Mohammed شعيب موسى هارون ذو الكفل داود سليمان إلياس اليسع يونس زكريا يحيى عيسى Jetro Mozes Aäron Ezechiël David Salomo Elia Elisa Jona Zacharias Johannes Jezus