» 
Arabic Bulgarian Chinese Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Finnish French German Greek Hebrew Hindi Hungarian Icelandic Indonesian Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Malagasy Norwegian Persian Polish Portuguese Romanian Russian Serbian Slovak Slovenian Spanish Swedish Thai Turkish Vietnamese
Arabic Bulgarian Chinese Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Finnish French German Greek Hebrew Hindi Hungarian Icelandic Indonesian Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Malagasy Norwegian Persian Polish Portuguese Romanian Russian Serbian Slovak Slovenian Spanish Swedish Thai Turkish Vietnamese

definition - Socialistische_Partij_(Nederland)

definition of Wikipedia

   Advertizing ▼

Wikipedia

Socialistische Partij (Nederland)

                   
1rightarrow.png Voor de voormalige Nederlandse politieke partij, zie Socialistische Partij (1918-1928).
Socialistische Partij
SP nl logo 2006.svg
Functiehouders
Partijvoorzitter Jan Marijnissen (dagelijkse leiding is in handen van partijsecretaris Hans van Heijningen)
Partijleider Emile Roemer
Fractieleider Tweede kamer Emile Roemer
Fractieleider Eerste kamer Tiny Kox
Delegatieleider Europees Parlement Dennis de Jong
Mandaten
Zetels in Tweede kamer
Zetels in Eerste kamer
Zetels in het Europees Parlement
Algemene gegevens
Opgericht oktober 1971 (als Kommunistiese Partij Nederland/Marxisties Leninisties)
Afsplitsing van KEN
Actief in Nederland
Richting Links
Ideologie Klassieke Sociaaldemocratie, Democratisch socialisme
Jongerenorganisatie ROOD
Wetenschappelijk Bureau Wetenschappelijk Bureau van de SP
Europese fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links
Website www.sp.nl
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

De Socialistische Partij (SP, van 1972 - 1993 de Socialistiese Partij) is een Nederlandse politieke partij van democratisch socialistische signatuur, die sinds mei 1994 als oppositiepartij vertegenwoordigd is in de Tweede Kamer.

Hoewel voortgekomen uit de maoïstische beweging van de jaren 70, staat de partij tegenwoordig een gematigder socialisme voor gebaseerd op de kernwaarden "menselijke waardigheid, gelijkwaardigheid en solidariteit", fundamentele kritiek op het kapitalisme en democratisering van de maatschappij, inclusief de economie. De SP is sinds 2010 de vijfde partij van Nederland in Tweede Kamerzetels.

Inhoud

  Geschiedenis

  Wortels

De grondslagen van de SP werden gelegd in 1964, toen twee CPN-activisten, de Rotterdamse pijpfitter Daan Monjé en de zakenman Nico Schrevel, het op de ideeën van de Chinese leider Mao Zedong georiënteerde Marxistisch-Leninistisch Centrum (MLC) oprichtten. De twee werden hierop uit de CPN gezet. Een jaar later werd het MLC omgedoopt tot Marxistisch-Leninistisch Centrum Nederland (MLCN). Monjé stond in deze periode in contact met de Chinese ambassade in Nederland en reisde naar China, waar hij lid werd van Mao's Rode Garde. Ook de Binnenlandse Veiligheidsdienst hielp, door middel van een infiltrant, een handje mee om de partij groter te maken. De bedoeling van de inlichtingendienst was om door steun te geven aan de maoïstische beweging de CPN wind uit de zeilen te nemen. De infiltrant was grotendeels verantwoordelijk voor de oprichting van een succesvolle afdeling in Amsterdam en wist door te dringen tot het partijbestuur. Hij werd echter in de loop van 1968 ontmaskerd.[1]

In 1970 viel het MLCN uiteen in de Kommunistiese Eenheidsbeweging Nederland (KEN of KEN(ml)) en de Marxistisch-Leninistische Partij van Nederland. Monjé en Schrevel behoorden tot de leiding van de KEN. De partij kreeg meteen bekendheid door een succesvolle wilde staking van havenarbeiders in Rotterdam te ondersteunen. De vakbonden en de CPN hadden eerder geweigerd de staking te erkennen. Monjé, die officieel geen functie had binnen de partij maar op de achtergrond de touwtjes in handen had, reisde opnieuw naar China en de geruchten gaan dat hij ter ondersteuning een bedrag van ongeveer 400.000 gulden mee kreeg.[bron?] Een deel van dit geld werd direct gebruikt om een drukpers aan te schaffen.

Monjé splitste zich met een aantal getrouwen in 1971 af van de KEN, nadat hij en Schrevel gebrouilleerd raakten. In oktober 1971 werd hierop de Kommunistiese Partij Nederland/Marxisties Leninisties (KPN/ML) opgericht. De reden voor de scheuring was een meningsverschil over de rol van intellectuelen in de communistische strijd. Monjé was, evenals onder andere de afdeling Nijmegen, van mening dat de 'hoofdarbeiders' (intellectuelen) niet 'de voorhoede van het proletariaat' vormden, maar de 'achterhoede', zoals in het allereerste nummer van het partijblad Tribune werd uitgelegd. De intellectuelen zouden verplicht in de fabriek moeten gaan werken, zoals velen al deden. Schrevel, gesteund door de afdeling Tilburg, zag niets in deze verplichting. Na de afsplitsing bleef zijn groep, tegen de afspraken in, de naam KEN gebruiken.

  Beginjaren SP

De leiding van de KPN/ML kwam in handen van Monjé en de Nijmegenaren Hans van Hooft sr. en Koos van Zomeren. Van Hooft werd partijvoorzitter en was naar buiten de leider, intern deelde Monjé echter de lakens uit. Hij bleek daarbij ook het financiële brein van de partij te zijn. Vlugschriften werden niet uitgedeeld maar verkocht, hetgeen zowel een vaste kring van lezers als inkomsten voor de partijkas inhield. Nog lang gold binnen de partij het adagium dat "een actie zichzelf moet bedruipen," bijvoorbeeld door vrijwillige bijdragen van omstanders, een unicum binnen de actiewereld. Monjé had daarbij nog een spaarpotje achter de hand, in de vorm van het geld dat hij in 1970 in China kreeg. Door de relatief goede financiële situatie kon de partij in 1976 een eigen partijpand in Rotterdam aanschaffen, dat tot 2010 dienst bleef doen als partijhoofdkwartier.

De naam KPN/ML werd in oktober 1972 veranderd in Socialistiese Partij (SP), geschreven in de alternatieve, fonetische spelling die destijds modieus was in linkse kringen. Als reden voor de naamswijziging wordt wel genoemd dat het de partij minder vastpinde op één bepaalde ideologie. Een andere reden was dat een naam met drie 'ismen' erin te moeilijk zou zijn om te begrijpen voor het arbeiderselectoraat van de partij. Door een populistische inslag en het gebruik van diverse mantelorganisaties (in jargon "massaorganisaties") werd de SP de meest succesvolle van de vele maoïstische partijtjes: tegen het eind van de jaren 70 had de partij enkele duizenden leden.[2] Reden voor het gebruik van de massaorganisaties was de mogelijk afschrikkende werking van het etiket "socialistisch", vooral in het conservatieve Noord-Brabant waar de partij haar basis had. Onder de mantelorganisaties bevonden zich de eigen vakbond Arbeidersmacht en een huisartsenpost, Ons Medies Centrum, in Oss. Het gebruik van geweld als middel in de klassenstrijd werd afgewezen, niet uit pacifisme maar omdat gewelddadige opstanden onvermijdelijk meer slachtoffers zouden eisen aan de kant van de arbeiders dan bij de heersende klasse.[3]

  Richard Nixon op bezoek bij Mao Zedong in China; een schok voor de vroege SP'ers

  Demaoïsatie

Het gedachtegoed van Mao zou in de Socialistiese Partij niet lang heilig zijn. Historicus Gerrit Voerman spreekt over een proces van "demaoïsatie"' dat al in 1975 ingezet werd, toen de SP tegenover de Chinese ambassadeur in Nederland haar ongerustheid uitte over de Chinese buitenlandse politiek:[4] China richtte zich steeds openlijker tegen de Sovjet-Unie in plaats van tegen het kapitalisme.[5] Het warm onthaal voor de Amerikaanse president Nixon in Peking was al reden voor flinke ergernis, maar de oproep aan westerse maoïstische partijen om de NAVO te steunen was het breekpunt voor de SP.

Gedurende de jaren tachtig nam de invloed van Monjé binnen de partij af.[6] Hij overleed in 1986. Het zwaartepunt van de beweging was inmiddels verschoven naar de industriestad Oss waar de partij sinds 1974 in de gemeenteraad vertegenwoordigd was. De ex-lasser Jan Marijnissen was één van de drijvende krachten achter dat succes geweest. Na het overlijden van Monjé in 1986 nam hij de dagelijkse leiding van de partij over. Anders dan Schrevel en Monjé destijds, was Marijnissen weinig geïnteresseerd in de vraag welke socialistische ideologie nu precies de meest correcte was. Het etiket maoïstisch verdween onder zijn leiding definitief uit beeld: politicoloog Ruud Koole schaarde de SP in 1995 nog slechts om historische redenen onder de communistische partijen.[7]

  "Gastarbeid en kapitaal"

In 1983 publiceerde de SP het rapport Gastarbeid en kapitaal, waarin de rol van gastarbeiders binnen de klassenstrijd uiteen werd gezet. Conclusie van het rapport was dat opeenvolgende kabinetten hebben nagelaten een duidelijk immigratiebeleid te voeren ten aanzien van gastarbeiders en 'het kapitaal' geen strobreed in de weg hebben gelegd bij hun 'manipulaties' met gastarbeiders. Dit leidde volgens de SP enerzijds tot slechte woon- en werkomstandigheden en aanpassingsproblemen voor immigranten en anderzijds tot onbegrip tegenover nieuwkomers bij autochtone Nederlanders.

"Bij ons onderzoek zijn wij al vrij snel tot de konklusie gekomen dat de problemen vooral groot worden bij die mensen die van het platteland komen, de islamitiese godsdienst belijden en zich waarschijnlijk daardoor moeilijk kunnen aanpassen aan de werk- en leefgewoonten van ons land. Wij vinden die mensen hoofdzakelijk bij de uit Turkije en Marokko afkomstige gastarbeiders en hun gezinnen. De achterstand in ontwikkeling ten opzichte van ons land en de konsekwente opvattingen die zij over hun (islamitiese) geloof hebben, maken dat zij hoegenaamd kansloos in onze maatschappij staan."

De SP was met name bang dat het bestaan van gastarbeiders 'het kapitaal' de mogelijkheid gaf via een verdeel-en-heers-principe arbeiders af te houden van "de strijd die zij werkelijk moeten voeren".[8]

Als oplossing stelde de SP voor dat gastarbeiders een keuze moesten maken; in Nederland blijven of remigreren naar het geboorteland. Buitenlanders die kiezen voor een toekomst in Nederland dienen binnen enkele jaren de Nederlandse nationaliteit aan te nemen en

"zullen ook speciale kursussen moeten krijgen, waarbij voorrang zal moeten hebben de Nederlandse taal en vervolgens Nederlandse zeden en gewoonten. In ieder geval zullen zij, zoals een gemiddelde Nederlander ook, op de hoogte moeten zijn met wat hun rechten en plichten zijn."

Voor gastarbeiders die naar het land van herkomst terugkeren,

"moet een dusdanige regeling worden getroffen dat het mogelijk wordt om in eigen land weer een bestaan op te bouwen".

De SP dacht daarbij aan een premie van 75.000 gulden en terugbetaling van een deel van de sociale lasten, al naar gelang reeds ontvangen uitkeringen, en begeleiding bij terugkeer.

De brochure veroorzaakte een storm aan kritiek, onder andere van het communistische dagblad De Waarheid en partijen als de CPN en de PSP, maar ook van het CDA, de VVD en de psycholoog/columnist Piet Vroon.[9][10] De SP werd ervan beschuldigd op jacht te zijn naar Janmaat-stemmers en termen als cryptofascisten waren niet van de lucht. De premie van 75.000 gulden kreeg het negatieve predicaat 'oprotpremie'. De ophef rond de brochure zou er volgens de latere partijsecretaris Tiny Kox voor hebben gezorgd dat de doorbraak van de SP naar de Tweede Kamer jaren vertraging opliep. De negatieve reacties leidden ertoe dat de partij het onderwerp vanaf 1985 meed.[10] Later, vooral na de opkomst van Pim Fortuyn in 2001, zou Jan Marijnissen aan het rapport refereren als 'bewijs' dat juist de SP het 'integratieprobleem' al vroeg had erkend.

  Landelijke opkomst

In 1991 herdefinieerde de partij haar ideologische standpunten door zich definitief af te keren van het marxisme-leninisme. “ Hiervoor kwamen de kernbegrippen menselijke waardigheid, de gelijkwaardigheid van mensen en de solidariteit tussen mensen in de plaats. In datzelfde jaar democratiseerde de partij zichzelf ook door het toekennen van een volwaardig lidmaatschap aan alle steunleden. Al ging dat niet van een leien dakje. In 1991 ontstond er landelijke ophef inzake de afdeling Arnhem rond het dissidente SP-lid Adriaan Slooff toen vergaderingen niet mochten worden genotuleerd. Maar de partij groeide wel en werd de vijfde in Nederland qua ledenaantal. In maart 1993 werd de naam van de partij weer veranderd in Socialistische Partij, omdat de oude 'fonetiese' spelling achterhaald werd geacht.

Ontwikkelingen in andere partijen zorgden ervoor dat de SP zich kon profileren als de socialistische partij van Nederland. De PvdA had onder Wim Kok namelijk steeds meer afstand genomen van zijn 'ideologische veren' (zie Derde Weg, Paars kabinet) en GroenLinks, waarin de grootste concurrent van de SP, de CPN, enkele jaren eerder was opgegaan, profileerde zich vooral als een progressieve milieupartij voor hoger opgeleiden.

In 1994 kwam de partij voor het eerst in de Tweede Kamer, met een fractie van 2 leden: Jan Marijnissen en Remi Poppe. De leuze die bij deze verkiezingen gevoerd werd was "stem tegen, stem SP". Ook bij de Provinciale Statenverkiezingen 1995 boekte de partij winst, en behaalde voortvloeiend hieruit haar eerste zetel in de Eerste Kamer. Na de verkiezingen van 6 mei 1998 werd het aantal Kamerzetels vijf. Bij de verkiezingen van 15 mei 2002 haalde de SP 9 zetels. Bij de verkiezingen op 22 januari 2003 wist de SP voor het eerst geen zetelwinst te behalen: de partij behield haar 9 zetels. Wel was er een kleine stemmenwinst, en door het verlies van andere partijen (LPF en GroenLinks) werd de SP de op drie na grootste partij in de kamer. De leus bij deze verkiezingen was "stem vóór, stem SP"; dit om het negatieve imago van de SP als "Tegenpartij" af te schudden. Bij de verkiezingen op 22 november 2006 boekte de SP een enorme overwinning en kwam op 25 zetels. Ze werd daarmee de derde partij in de Kamer, achter de PvdA en het CDA, maar voor de VVD die maar 22 zetels haalde. Door niet in het kabinet te gaan zitten en het wat 'kefferige' optreden van de nieuwe fractieleider Agnes Kant, verloor de SP flink bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2010 (Kant trad af, Emile Roemer volgde haar op) en ook bij de vervroegde Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni 2010: van 25 zetels terug naar 15. Aardig detail is dat de partij ook in het SP-bolwerk Oss, de woonplaats van Jan Marijnissen, verloor. Na een gestage zetelgroei tot 15 raadszetels in 2002, zakte de SP in 2006 tot 11 en in 2010 tot 9 zetels, maar is nog wel de grootste gemeentefractie in Oss. De opkomst van de lokale partij VDG (8 zetels in 2010) en ook de PVV, speelt de SP parten. Het verlies in Oss heeft deels te maken met een gemeentelijke herindeling, waardoor dorpen met een grotere VVD-aanhang ook onder deel werden van de gemeente Oss.

  SP'ers bij een demonstratie in Brussel, maart 2005

Gerekend naar ledental was de SP al voor 2003 de vierde partij van Nederland (27.291 leden in 2002; 43.000 op 4 december 2003). In 2004 bereikte de SP qua ledenaantal de derde plaats met 44.299 leden (1-1-2005). In 2006 telde de SP 50.740 leden (1-1-2007) en in 2007 50.238 (1-1-2008). Nadien loopt het ledental wat terug. [11]

Sommige radicaal-linkse (veelal trotskistische) groeperingen raden hun leden aan om (actief) lid te worden van de SP, omdat zij menen dat het oprichten en opbouwen van een eigen partij op korte termijn minder praktisch is dan het versterken en eventueel omvormen van "de enige Nederlandse arbeiderspartij". Dergelijke groeperingen zijn o.a. Offensief, de Internationale Socialisten en de SAP.

  Conflicten

De SP haalde bij de verkiezingen in 2003 negen zetels. Op 2 februari 2004 werd Ali Lazrak uit de fractie gezet wegens een conflict met de SP. Hij ging hierna verder als eenmansfractie, waardoor de SP een zetel verloor. Volgens Lazrak gedroeg Marijnissen zich autoritair, volgens de SP hield Lazrak zich niet aan gemaakte afspraken, met name over de afdrachtsregeling.

In 2007 werd Düzgün Yildirim met voorkeurstemmen van leden uit de Provinciale Staten uit Overijssel en Drenthe tot Eerste Kamerlid gekozen. Een ruime meerderheid van de landelijke partijraad vroeg, in navolging van het partijbestuur, aan Yildirim om zijn zetel op te geven, waarop Yildirim zijn functies binnen de partij neerlegde. Nadat zijn weblog op de webservers van de SP was afgesloten, opende Yildirim zijn eigen weblog en werd het Comité Democratisering Socialistische Partij opgericht. Op 12 juli ontstond commotie nadat Hans van Heijningen besloot om een voorgenomen artikel in het partijblad Tribune tegen te houden, volgens Hans van Heijningen omdat het artikel onevenwichtig was en slechts één kant van de zaak belichtte.[12] Elma Verhey, hoofdredacteur van de Tribune, weigerde volgens Van Heijningen om het artikel terug te trekken en mee te werken aan een alternatief, waarna zij door het partijbestuur geschorst werd.[13][14] Verhey zelf geeft een andere lezing van de gang van zaken: zij zou juist overleg over 'meer weerwoord' hebben voorgesteld. Van Heijningen zou dit geweigerd hebben en dezelfde avond een eindredacteur opdracht gegeven hebben een alternatief stuk te schrijven.[15] Uiteindelijk werd Yildirim op 7 september 2007 uit de partij gezet.

  Vertrek Marijnissen als fractieleider

Op dinsdag 17 juni 2008 maakte Jan Marijnissen in een persconferentie bekend dat hij om gezondheidsredenen afscheid nam als fractieleider. Tevens gaf hij aan wel lid van de Tweede Kamer-fractie te zullen blijven en zijn termijn als partijvoorzitter te zullen uitdienen, een functie die in de SP als belangrijker wordt gezien dan die van fractieleider. In hetzelfde jaar ging hij werken als interviewer voor de televisiezender Het Gesprek. Agnes Kant werd uiteindelijk op vrijdag 20 juni als zijn opvolger gekozen. Ze had zich als enige kandidaat gesteld.

In 2009 kwam ook er ook een wijziging in het leiderschap op het Europese vlak. Dennis de Jong verving Erik Meijer als eerste kandidaat op de lijst.

  Vertrek Agnes Kant als fractieleider

Agnes Kant heeft op 4 maart 2010 naar aanleiding van de tegenvallende resultaten van de gemeenteraadsverkiezingen besloten af te treden als lijsttrekker en fractieleider voor de SP. Op 5 maart 2010 werd Emile Roemer gekozen als nieuwe fractievoorzitter.[16] Bij de verkiezingen in 2010 behaalde de SP 15 zetels, een verlies van 10 zetels ten opzichte van het resultaat in 2006. Echter, Roemer is sindsdien in de peilingen van Maurice de Hond gestegen tot de politicus met het hoogste rapportcijfer, en de SP staat in iedere peiling op grote winst (soms tot 32 zetels[17]).

  Positionering

  De plaats van de SP tijdens de Tweede Kamerverkiezingen in 2010 in de Nederlandse politieke ruimte volgens André Krouwel

In de statuten van de SP staat het volgende:
Artikel 3: Doel en middelen
1. De vereniging stelt zich ten doel het verwezenlijken van een socialistische maatschappij in Nederland, een maatschappij waarin de menselijke waardigheid, de gelijkwaardigheid van mensen en de solidariteit tussen mensen daadwerkelijk gestalte krijgen.
2. De vereniging tracht het doel te bereiken door:
- het organiseren van activiteiten onder primair de bevolking van Nederland, en secundair de bevolking van andere landen;
- het deelnemen aan verkiezingen
- door alle andere wettige middelen die aan het doel van de vereniging bevorderlijk kunnen zijn, een en ander in de ruimste zin van het woord.

Het huidige beginselprogramma van de SP, Heel de mens,[18] werd vastgesteld in 1999. Het program vormt een breuk met het eerdere Handvest 2000, dat nog wel traditionele socialistische eisen zoals de socialisering van de productiemiddelen, arbeiderszelfbestuur en gebonden representatie behelsde. De SP wordt in academische beoordelingen een (links-)sociaaldemocratische partij genoemd,[19][20] maar staat binnen het Nederlandse bestel links van de traditionele sociaaldemocratische partij, de PvdA.[21]

  Werkwijze

De SP wordt gekenmerkt door een sterke nadruk op buitenparlementair activisme,[22] dat onder andere vorm krijgt als kosteloze sociale dienstverlening (bijvoorbeeld hulp aan minima bij het aanvragen van subsidies, hulp aan voedselbanken in samenwerking met verschillende kerken, benevens hulp aan ouderen bij het invullen van hun belastingformulieren e.d.), publieksacties op specifieke (beleids-)onderwerpen, demonstraties en soms zelfs kraken. Binnen de SP geldt het adagium geen fractie zonder actie: volksvertegenwoordigers moeten zich ook "op straat" laten zien. Een relatief groot deel van de leden is actief, hetzij in de voorgenoemde bezigheden, hetzij met het bezorgen van het partijblad of het voeren van campagnes.

De SP wordt door de historicus Voerman als populistisch gekenmerkt, vanwege haar sterke identificatie met het 'gewone volk' (de arbeidersklasse); een houding die volgens Voerman een erfenis is van het maoïstische concept van de 'massalijn'.[23][24] Volgens deze leerstelling moet een arbeiderspartij zich 'als een vis in het water' onder de bevolking begeven en haar wensen politiek vertalen, in plaats van een politiek program van bovenaf te presenteren om vervolgens hiervoor steun te vergaren; in de woorden van Jan Marijnissen, 1974: "het gaat er niet om wat wij vinden, maar wat de mensen van ons willen."[23]

  Structuur

Het hoogste orgaan binnen de SP is de partijraad die tenminste viermaal per jaar bijeenkomt. De dagelijkse leiding van de partij is in handen van het dagelijks bestuur, dat onderdeel uitmaakt van het partijbestuur. Het congres komt bijeen om verkiezingsprogramma's, kandidatenlijsten, congresstukken en beginselprogramma's vast te stellen.

De partijraad bestaat uit de voorzitters van de SP-afdelingen en de leden van het partijbestuur, en vergadert onder leiding van het partijbestuur. Iedere vertegenwoordiger van een afdeling heeft stemrecht, in principe vindt stemming hoofdelijk plaats, bij aanvraag kan tot gewogen stemming overgegaan worden, waarbij iedere 50 leden van een afdeling als één stem gelden, partijbestuurders hebben altijd één enkele stem.

Het partijbestuur bestaat uit een in functie gekozen voorzitter en algemeen secretaris, dertien algemene bestuursleden, 20 regiobestuurders en de fractievoorzitters van de Eerste en Tweede Kamer en het Europees parlement. Het bestuur komt in principe één keer per maand bijeen. Het partijbestuur kiest uit zijn midden een dagelijks bestuur.

  Volksvertegenwoordigers

Personen die namens de SP in een vertegenwoordigend orgaan zijn gekozen, hebben te maken met een afdrachtregeling. Deze houdt in dat het salaris dat de volksvertegenwoordigers voor hun functie ontvangen, afgedragen moet worden aan de partij. Vertegenwoordigers die een fulltime bezigheid hebben aan hun politieke taak (zoals leden van de Tweede Kamer en wethouders) krijgen uit de partijkas een modaal salaris. Vertegenwoordigers die hun functie parttime kunnen uitoefenen (bijvoorbeeld gemeenteraadsleden) krijgen een generieke onkostenvergoeding (25 tot 50 procent van de raads- of statenvergoeding) of, indien dit niet toereikend is, een vergoeding op maat die de noodzakelijke onkosten (zoals reis- en verletkosten) dekt. De regeling is de door de partijraad vastgestelde praktische uitwerking van het adagium "niet op vooruit, niet op achteruit", dat statutair vastgelegd is.

  Tweede Kamer

  Jan Marijnissen was van 1994 tot 2008 fractievoorzitter van de SP in de Tweede Kamer

De SP heeft sinds de Tweede Kamerverkiezingen 2010 15 vertegenwoordigers in de Tweede Kamer der Staten-Generaal.

1rightarrow.png Zie: alle (voormalige) Tweede Kamerleden voor de SP

  Eerste Kamer

De fractie van de SP in de Eerste Kamer der Staten-Generaal bestaat sinds Eerste Kamerverkiezingen 2011 uit acht personen:

1rightarrow.png Zie: alle (voormalige) Eerste Kamerleden voor de SP

  Europees Parlement

Sinds de Europese Parlementsverkiezingen van 2009 zit Dennis de Jong namens de SP in het Europees Parlement. Tot 1 juni 2010 was ook Kartika Liotard afgevaardigd, maar gaat sindsdien als onafhankelijk Europarlementarier door.

Ten opzichte van de Europese Parlementsverkiezingen van 2004 bleef de SP gelijk. De SP maakt deel uit van de fractie van Europees Unitair Links/Noords Groen Links.

1rightarrow.png Zie ook lijst van SP-Europarlementariërs voor de periode 2004-2009

  Provincies

Provincie 2007 2011
Groningen 7 / 43 -1 : 6
Friesland 4 / 43 -1 : 3
Drenthe 5 / 41 -1 : 4
Overijssel 6 / 47 - 2 : 4
Flevoland 6 / 39 - 3 : 3
Gelderland 7 / 53 - 2 : 5 (van 55)
Utrecht 5 / 47 - 1 : 4
Noord-Holland 9 / 55 - 4 : 5
Zuid-Holland 8 / 55 - 3 : 5
Zeeland 5 / 39 - 2 : 3
Noord-Brabant 12 / 55 - 4 : 8
Limburg 9 / 47 - 3 : 6
Totaal 83 56

In oktober 2007 bleek dat uit een aantal SP-provinciale statenfractieleden de partij hadden verlaten dan wel geroyeerd werden:[25]

  • Overijssel: Düzgün Yildirim werd geroyeerd (van 6 naar 5)
  • Gelderland: van 7 naar 6

In september 2010 viel de SP-fractie in Friesland uit elkaar: twee van de vier Statenleden gingen verder als Verenigd Links - Feriene Lofts en het derde Statenlid geeft zijn zetel terug. Ook zijn vervangster sloot zich aan bij Verenigd Links.

De SP neemt na de P.S. 2011 in Noord-Brabant deel in de Gedeputeerde Staten samen met de VVD en het CDA. In Zuid-Holland neemt de SP deel aan een college met VVD, CDA en D66.

  Gemeenten

De partij levert anno 2011 tien wethouders in de volgende gemeenten: Groningen, Arnhem, Heerlen, Doesburg, Wijk bij Duurstede, Boxmeer, Pekela en Oldambt. In Menterwolde trad SP-wethouder Lian Veenstra in juli 2006 enkele maanden na haar benoeming af nadat er een conflict ontstond tussen haar en de fractie van haar partij over de benoeming van een nieuwe burgemeester. Beide fractieleden stapten vervolgens uit de SP. Ook in de gemeenten Leiden en Rheden is deze raadsperiode vroegtijdig een einde gekomen aan colleges waaraan de partij deelnam.

Daarnaast beschikt de SP over 345 gemeenteraadsleden in 96 gemeenten. Verder wordt de partij in tien Amsterdamse en Rotterdamse stadsdelen vertegenwoordigd met in totaal 32 deelraadsleden.

In oktober 2007 bleek dat een aantal SP raadsleden de partij had verlaten: 21 gemeenteraadsleden in 15 gemeenten en vier deelraadsleden hebben de partij al verlaten en zijn een eigen fractie gestart.[26]

Nederland kent geen SP-burgemeesters. De partij vindt dat burgemeesters gekozen moeten worden door hun gemeenteraden, en niet benoemd door de regering zoals nu het geval is. Daarom vindt kandidaatstelling van SP'ers voor burgemeestersposten slechts in uitzonderingssituaties plaats, als men de steun voor de kandidaat onder de bevolking groot genoeg acht.

Bij de Gemeenteraadsverkiezing in 2010 verloor de SP flink.[27] De SP verloor hierbij zo'n 17 procent van de zetels.[28]

SP-raadsleden in Súdwest-Fryslân richtten in september 2010 hun eigen partij op, Verenigd Links - Feriene Lofts, toen het landelijke SP-bestuur de plaatselijke afdeling van de SP verbood mee te doen aan de gemeenteraadsverkiezingen van november 2010.[29] Ook twee van de vier Friese SP-Statenleden stapten over naar deze nieuwe partij.[30] Later sloten zich tevens GroenLinks-raadsleden aan.[31]

  Verkiezingen

De SP heeft sinds 1977 aan alle Tweede Kamerverkiezingen deelgenomen.

  Percentage stemmen Tweede Kamerverkiezingen SP
Uitslagen SP Tweede Kamer-verkiezingen
Jaar Lijsttrekker Stemmen Percentage Zetels
1977 Remi Poppe 24.420 0.2 0
1981 Hans van Hooft sr.[32] 30.357 0.3 0
1982 Hans van Hooft sr.[33] 44.690 0.5 0
1986 Hans van Hooft sr. 31.983 0.3 0
1989 Jan Marijnissen 38.789 0.4 0
1994 Jan Marijnissen 118.738 1.3 2
1998 Jan Marijnissen 303.703 3.5 5
2002 Jan Marijnissen 560.447 5.9 9
2003 Jan Marijnissen 609.723 6.3 9
2006 Jan Marijnissen 1.624.349 16.6 25
2010 Emile Roemer 924.977 9,8 15

  Electoraat

Hoewel de aanhang van politieke partijen in de 21e eeuw niet meer zo constant is als in het grootste deel van de 20e eeuw en verkiezingsuitslagen behoorlijk kunnen schommelen, valt de opmars van de SP in met name de periode 2003 - 2006 op. Tussen 1999 en 2007 is haar aanhang verdubbeld. De aanhang is tot 2009 stabiel gebleven, waarna deze daalde in 2010. De partij heeft vooral veel aanhang in het zuidoosten van Nederland, met name in het noordoosten van Noord-Brabant en het oosten van Zuid-Limburg, en ook in Oost-Groningen. Belangrijkste bolwerken zijn Oss (Jan Marijnissen), Cuijk, Boxmeer (Emile Roemer), Schijndel en Uden in Noord-Brabant, Heerlen (Jan de Wit), Brunssum, Landgraaf en Kerkrade in Zuid-Limburg, Nijmegen en Doesburg (Agnes Kant) in Gelderland en Reiderland en Pekela in Oost-Groningen.

De gemeente waar de SP bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2010 procentueel de meeste stemmen haalde was Boxmeer (31,68%) in de provincie Noord-Brabant. Minder aanhang heeft de partij in gebieden waar veel behoudende kiezers wonen, zoals de Bijbelgordel. Opvallend was ook het zetelverlies in Oss, waar de SP in 2010 12% daalde ten opzichte van de vorige verkiezingen, in 2006. De SP bleef echter nog wel de grootste partij.

  Leden

  Ledenaantallen SP
Jaar Aantal leden Jaar Aantal leden
1992 15.122 2002 27.291
1993 15.517 2003 36.406
1994 15.978 2004 43.389
1995 16.899 2005 44.299
1996 17.056 2006 44.853
1997 19.926 2007 50.740
1998 21.975 2008 50.238
1999 25.052 2009 50.444
2000 26.198 2010 46.507[34]
2001 26.553 2011 46.308
2012 44.186

Bron: SP - ledentallen (Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen)

  Symbolen

Tot 1976[35] hanteerde de SP als symbool een gestileerd rijtje portretten van Marx, Engels, Lenin, Stalin en Mao. Dit verscheen onder andere op de voorkant van het ledenblad Tribune. Hamer en sikkel werden nauwelijks gebruikt, vanwege de associatie met het Sovjet-communisme. De SP gebruikte jarenlang een gestileerde rode vlag als logo, totdat de tomaat werd geïntroduceerd. De ster is wel terug te vinden als kroontje in de in 2006 geïntroduceerd nieuwe tomaat en als logo van de jongerenorganisatie ROOD.

  Tomaat

Sinds 1994 gebruikt de SP een tomaat als logo. Deze staat volgens de SP symbool voor protest. Tegelijk werd de verkiezingsleuze "Stem tegen, stem SP" geïntroduceerd. Daarnaast hanteerde de partij een rood schild met de letters SP erin; dat werd gaandeweg steeds meer vervangen door de tomaat, die steeds vaker werd afgebeeld met bewegingsstreepjes en een asymmetrisch kroontje om te suggereren dat hij naar rechts wordt gegooid. Het logo werd, onder andere op promotiegadgets, posters en kleding, vaak afgebeeld op een blauwe kleur. In 2002 werd de leuze vervangen door "Stem voor, stem SP"; de uitdrukking van de veranderde houding van de SP, van pure oppositiepartij ('tegenpartij') tot regeringsalternatief.

De SP heeft daarnaast in 2001 voor de leden een eigen e-mailprovider opgericht: Tomaatnet.

  Thonik

In 2006 werd de huisstijl van de SP radicaal omgegooid door ontwerpbureau Thonik. De vliegende tomaat werd vervangen door een gestileerde variant, met een ster als kroontje. Over de ster verklaarde Jan Marijnissen in een Penthouse-interview: “Of het nou Che Guevara of Heineken of de ster van Bethlehem is, het is gewoon een krachtig symbool, daarom hebben we ervoor gekozen.”[36] Het nieuwe logo is wat strakker en minder speels, en de tomaat is minder duidelijk, aansluitend bij het streven van de SP om minder als een oppositiepartij en meer als een alternatief gezien te worden. In het logo komt de tomaat ook laag rechts van de letters SP, waarbij het tevens een punt achter de partijnaam symboliseert. Naast het logo werd ook de lay-out van de website veranderd, onder meer met het lettertype Impact voor kopjes. Voor affiches gebruikte men eerder blokkerige letters met de kleuren donkergrijs (achtergrond), wit, gifgroen en roze of rood. Nu is de algemene achtergrondkleur wit en de typografie rood. Maar bij 'marketing-tools', zoals jacks, jasjes en schorten, is de kleurstelling precies andersom; wit op rood.

Thonik werd in 2006 bekroond met de Design Prijs voor de presentatie van de campagne van de SP voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2006. In 2008 won het bureau een Gouden Loeki met de productie van de tv-reclameboodschap 'Thuiszorg' waarin de situatie in de Nederlandse thuiszorg aan de kaak wordt gesteld.

  Publicaties

Het partijblad van de SP, dat alle leden ontvangen, heet al sinds de oprichting Tribune. Deze naam is ontleend aan het gelijknamige CPN-partijblad (tot 1935), en aan het KEN-partijblad, de Rode Tribune. In de beginjaren van de SP was het verkopen (colporteren) van de Tribune een belangrijke bron van inkomsten voor de partij. In juli 2007 werd hoofdredactrice Elma Verhey door de partijtop geschorst vanwege haar voornemen om in de Tribune een artikel[37] te plaatsen over de discussies binnen de partij over de kwestie-Düzgün Yildirim.[38]

De jongerenafdeling ROOD, jong in de SP geeft ook twee gratis jongerenkranten uit. Onder de naam Code ROOD en Blikopener verschijnen deze enkele keren per jaar.

De SP heeft een wetenschappelijk bureau, dat simpelweg "Wetenschappelijk Bureau van de SP" heet. Dit bureau, dat slechts enkele medewerkers heeft, geeft het blad Spanning uit. Kaderleden van afdelingen ontvangen dit gratis, andere leden en buitenstaanders kunnen een betaald abonnement nemen.

De SP heeft sinds 1996 een eigen website, die verscheidene keren verkozen is als beste website van een Nederlandse politieke partij[39][40]. In 2007 ontstond enige discussie rond diverse weblogs van SP-politici wegens de wijze waarop daar geplaatste reacties worden geselecteerd. Sommigen binnen en buiten de partij beschouwden deze ingrepen als censuur en de media besteedden er in de zomer van 2007 kortstondig aandacht aan[41].

  Zie ook

  Externe link

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Wat hebben SP en BVD met elkaar te maken?, Tribune, 17 december 2004.
  2. Antoine Verbij (2005). Tien rode jaren: links radicalisme in Nederland 1970-1980. Amsterdam: Ambo.
  3. Kees Slager (2001). Het geheim van Oss. Een geschiedenis van de SP. Atlas.
  4. Gerrit Voerman (1984). De "rode jehova's": een geschiedenis van de Socialistiese Partij. In Jaarboek 1984 DNPP. Groningen: Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen.
  5. De breuk tussen China en de USSR wordt wel aangeduid als het rode schisma.
  6. Daan en zijn onderdanen. Een portret van de grondlegger van de SP, Andere Tijden, 11 september 2001.
  7. Ruud Koole (1995). Politieke partijen in Nederland: ontstaan en ontwikkeling van partijen en partijstelsel. Utrecht: Het Spectrum.
  8. Brochure Gastarbeid en kapitaal (1983), uitgegeven door de Socialistiese Partij, beschikbaar via website De Vrije Gedachte.
  9. Column: Kibbelen op de achterbank, Ronald Plasterk, Buitenhof, 18 januari 2004.
  10. a b Debat over immigratie gesmoord door 'linkse kerk', NRC Handelsblad, 30 juli 2002.
  11. Documentatiecentrum Nederlandse politieke partijen
  12. Toelichting op commotie rond Tribune. www.sp.nl, 12 juli 2007.
  13. Bonje in SP om kritisch artikel. De Volkskrant, 12 juli 2007.
  14. Het gewraakte artikel: Marijn Schrijver. ‘Zoveel emotie komt niet uit de lucht vallen'. nrc.nl, 12 juli 2007. Geraadpleegd 16 juli 2007.
  15. ‘Artikel illustreert onrust in SP'. NRC Handelsblad, 14/15 juli 2007.
  16. Algemeen Dagblad (05-05-2010). AD.nl. Geraadpleegd op 05-05-2010.
  17. Sp is grootste partij in peiling http://nos.nl/artikel/332986-sp-is-de-grootste-partij-in-peiling.html
  18. Heel de mens, Kernvisie van de SP op www.sp.nl.
  19. Susan Watkins (2005). Continental tremors. New Left Review 33. Geraadpleegd 10 april 2007.
  20. Gerrit Voerman en Paul Lucardie. Sociaal-democratie nu definitief verdeeld: Met volwassen SP is het abonnement van de PvdA op de linkse stem verlopen. NRC Handelsblad, 2007.
  21. 'Een stem op de SP houdt de PvdA ook links', 4 mei 2002, De Volkskrant
  22. Servaas Storm en Ro Naastepad (2003). The Dutch distress. New Left Review 20:131-151.
  23. a b Gerrit Voerman (1994). PvdA hoeft SP-succes niet gelaten te accepteren. Lokaal bestuur 18(6):4-7.
  24. Gerrit Voerman en P. Lucardie (2007). De sociaaldemocratisering van de SP. In F. Becker, en R. Cuperus, red. De Verloren Slag. Amsterdam: Mets en Schilt/Wiardi Beckman Stichting, p.150
  25. "Steeds Meer Ruzie in de SP item van EenVandaag
  26. "Steeds meer Ruzie binnen de SP item van EenVandaag
  27. Volkskrant.nl
  28. NOS.nl
  29. Sneek: Verenigd Links op kieslijst gemeente. Sneeker Nieuwsblad (13 september 2010). Geraadpleegd op 18 september 2010.
  30. Leegloop bij provinciale SP. Leeuwarder Courant (13 september 2010). Geraadpleegd op 18 september 2010.
  31. (fy) GL leden nei nije partij. Omrop Fryslân (17 september 2010). Geraadpleegd op 18 september 2010.
  32. Tribune, 15 mei 1981, p. 20.
  33. Tribune, 20 augustus 1982, p. 24.
  34. Telegraaf.nl
  35. Tribune, socialisties nieuwsblad, januari 1976
  36. Penthouse interview, juli 2006
  37. Het kritische artikel dat niet in de Tribune mocht., Elma Verhey, Volkskrant
  38. Volkskrant-artikel Bonje in SP om kritisch artikel, Volkskrant, 12 juli 2007
  39. SP heeft de beste website, website Burger & Overheid, 16 januari 2003
  40. 'Website SP benut internet het beste', Computable.nl, 24 november 2000
  41. de Volkskrant: "Geen weblog is zonder filter"

   
               

 

All translations of Socialistische_Partij_(Nederland)


sensagent's content

  • definitions
  • synonyms
  • antonyms
  • encyclopedia

  • begripsbepaling
  • synoniem

Dictionary and translator for handheld

⇨ New : sensagent is now available on your handheld

   Advertising ▼

sensagent's office

Shortkey or widget. Free.

Windows Shortkey: sensagent. Free.

Vista Widget : sensagent. Free.

Webmaster Solution

Alexandria

A windows (pop-into) of information (full-content of Sensagent) triggered by double-clicking any word on your webpage. Give contextual explanation and translation from your sites !

Try here  or   get the code

SensagentBox

With a SensagentBox, visitors to your site can access reliable information on over 5 million pages provided by Sensagent.com. Choose the design that fits your site.

Business solution

Improve your site content

Add new content to your site from Sensagent by XML.

Crawl products or adds

Get XML access to reach the best products.

Index images and define metadata

Get XML access to fix the meaning of your metadata.


Please, email us to describe your idea.

WordGame

The English word games are:
○   Anagrams
○   Wildcard, crossword
○   Lettris
○   Boggle.

Lettris

Lettris is a curious tetris-clone game where all the bricks have the same square shape but different content. Each square carries a letter. To make squares disappear and save space for other squares you have to assemble English words (left, right, up, down) from the falling squares.

boggle

Boggle gives you 3 minutes to find as many words (3 letters or more) as you can in a grid of 16 letters. You can also try the grid of 16 letters. Letters must be adjacent and longer words score better. See if you can get into the grid Hall of Fame !

English dictionary
Main references

Most English definitions are provided by WordNet .
English thesaurus is mainly derived from The Integral Dictionary (TID).
English Encyclopedia is licensed by Wikipedia (GNU).

Copyrights

The wordgames anagrams, crossword, Lettris and Boggle are provided by Memodata.
The web service Alexandria is granted from Memodata for the Ebay search.
The SensagentBox are offered by sensAgent.

Translation

Change the target language to find translations.
Tips: browse the semantic fields (see From ideas to words) in two languages to learn more.

last searches on the dictionary :

William Few · Tylomyinae · MORSANG · Nehmen · YDING · PUNCHY · KYUNG · GRAAG GEDAAN · ZUNDAPP · SKIBBY ·
5179 online visitors

computed in 0.094s

I would like to report:
section :
a spelling or a grammatical mistake
an offensive content(racist, pornographic, injurious, etc.)
a copyright violation
an error
a missing statement
other
please precise:

Advertize

Partnership

Company informations

My account

login

registration

   Advertising ▼