» 
Arabic Bulgarian Chinese Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Finnish French German Greek Hebrew Hindi Hungarian Icelandic Indonesian Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Malagasy Norwegian Persian Polish Portuguese Romanian Russian Serbian Slovak Slovenian Spanish Swedish Thai Turkish Vietnamese
Arabic Bulgarian Chinese Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Finnish French German Greek Hebrew Hindi Hungarian Icelandic Indonesian Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Malagasy Norwegian Persian Polish Portuguese Romanian Russian Serbian Slovak Slovenian Spanish Swedish Thai Turkish Vietnamese

definition - popowice wroclaw

definition of Wikipedia

   Advertizing ▼

Wikipedia

Popowice (Wrocław)

Z Wikipedia

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy osiedla we Wrocławiu. Zobacz też: miejscowości w Polsce o nazwie Popowice.
Plik:Popowicka, Popowice.JPG
ulica Popowicka, zabudowa wielkopłytowa na dawnych terenach zalewowych Odry
Plik:Legnicka, Popowice.JPG
ulica Legnicka, odcinek przebiegający przez Popowice
Plik:St.kol.WroclawPopowice.JPG
stacja kolejowa Wrocław Popowice, z prawej w oddali widoczny blok mieszkalny na Popowicach

Popowice (niem. Pöpelwitz) – osiedle we Wrocławiu, w północno-zachodniej części miasta, w dzielnicy Fabryczna. W granicach miasta od roku 1897.

Spis treści

Historia

Wieś (do 1897)

Wieś była wzmiankowana już od XIII wieku pod różnymi nazwami – 1263 Popowice, 1350 Popilwiz, 1360 Popowicz, od 1651 Pöppelwitz. Nazwa pochodzi od słowa "pop" (oznaczającego wówczas księdza)[1] lub popiołów. Początkowo należała do opactwa św. Wincentego na Ołbinie. W 1260 książęta Henryk III i jego brat Władysław dostali majątek Popowici w drodze wymiany za Pawłowice i natychmiast sprzedali wrocławskiemu mieszczaninowi Konradowi Bawarczykowi.

W XVIII w. wrocławski biskup Ludwik Franciszek von Pfalz-Neuburg, wybudował tu pałacyk. Wkrótce, podczas wojny siedmioletniej został zniszczony. Jego ruiny stały się siedzibą bandy niejakiego Manduby, który wymuszając haracze od bogatych – a płaciła mu nawet rada miasta – zyskał sławę miejscowego Robin Hooda. Zginął w wyniku zdrady, zabity przez własnego człowieka[2].

Od końca XVIII wieku popularne miejsce wycieczek podmiejskich. We wsi znajdującej się na linii dzisiejszej ulicy Popowickiej znajdował się wówczas dwór, folwark, karczma i szkoła. Od 1840 kursował pierwszy konny omnibus.

W 1853 otwarto prywatny zakład leczenia chorób psychicznych. Działał pod kierownictwem doktora Neumanna, profesora Uniwersytetu Wrocławskiego[3]. W 1867 Tygodnik Ilustrowany opisywał zwiększoną ilość przypadków urazów psychicznych spowodowanych niedawno zakończoną wojną austriacko-pruską wychwalając przy tym jakość opieki medycznej w tym zakładzie[4].

27 października 1856 Popowice uzyskały połączenie kolejowe na nowo powstałej trasie poznańskiej[5].

Pomiędzy torami trasy poznańskiej a Malopanestrasse (obecnie ulica Małopanewska) w latach 1893-96 według projektu architekta Georga Osthoffa powstała rzeźnia miejska (Stadtische Schlachthof) funkcjonująca również w okresie powojennym. Zajmowała powierzchnię 20 ha i miała własną rampę kolejową. Aż do czasów pierwszej wojny światowej był to jedna z najnowocześniejszych rzeźni w Europie[6]. Przetrwała obie wojny i funkcjonowała aż do 1999.

Osiedle (1897-1945)

Ważnym elementem infrastruktury był powstały na przełomie wieków odrzański port rzecznyPort Popowice, leżący częściowo na sąsiednim Kleczkowie. Budowę rozpoczęto 29 listopada 1897, ukończono w 1901. Znajdował się tam obszerny basen portowy, magazyny, hala stoczniowa, dźwigi portalowe, suwnica do przeładunku węgla, budynek dyrekcji i lokomotywownia. Port miał bezpośrednie połączenie kolejowe z Dworcem Nadodrze i kolejką wąskotorową Wrocław-Trzebnica[7].

Pierwotnie zabudowa koncentrowała się przy wschodniej części dzisiejszej ulicy Popowickiej, ale od XIX w. na znaczeniu zyskuje Frankfurter Str. (obecnie ulica Legnicka) będąca drogą wylotową z miasta w kierunku zachodnim. Droga ta staje się osią komunikacyjną miasta, była to część tzw. Berliner Chaussee (szosy berlińskiej). W latach 1900-02 w zachodniej części osiedla, przy Frankfurter Str., Breslauer-Strassen-Eisenbahn-Gesellschaft (BSEG) zbudowało Zajezdnię nr V (Strassenbahndepot V), która istnieje do dziś. 6 sierpnia 1901 BSEG uruchomiło na tej trasie dwie linie tramwaju elektrycznego, jedna łączyła Popelwitz z Dworcem Głównym, druga z Bramą Oławską.

W ten sposób już kilka lat po włączeniu do granic miasta Popelwitz mając port rzeczny, zajezdnię tramwajową i dwie stacje kolejowe (Br.-Popelwitz przy Popelwitz Str. i Br.-Nikolaitor przy Frankfurter Str.), i od 1910 w sąsiednim Kl.-Gandau port lotniczy, stały się ważnym ośrodkiem komunikacyjnym.

W pierwszym dziesięcioleciu XX wieku wybudowano (pomiędzy dzisiejszą Niedźwiedzią a Starograniczną, przy zlikwidowanej w 1972 roku ulicy Zajęczej (do 1945 Wildestraße) okazałą siedzibę Królewskiego Katolickiego Seminarium Nauczycielskiego. Przetrwała ona wojnę, ale później budynek Seminarium rozebrano. W 1905 wybudowano pierwszą na Popowicach kaplicę rzymsko-katolicką pod wezwaniem św. Jerzego.

Przy Krischke Str. (obecnie wschodnia część ulicy Żubrzej) jeszcze przed pierwszą wojną światową wybudowano Szkołę Podstawową (Volksschule). Później, w okresie międzywojennym, była to koedukacyjna Szkoła nr 26[8].

W północno-zachodniej części osiedla w latach 1906-10 zbudowano Śląski Instytut Edukacji Niewidomych (Schlesiche Blinden-Unterrichts-Anstalt)[9], obecnie działa tam Ewangelickie Centrum Diakonii i Edukacji im. ks. Macina Lutra (dawniej Centrum Kształcenia i Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych)[10].

Obszar leżący południe od Frankfurter Str. bardzo długo był niezamieszkany, jeszcze w XIX wieku były tam pola należące do mieszkańców Popelwitz. W latach 1919-27 powstało tam duże osiedle domów wielorodzinnych – Siedlung Popelwitz zaprojektowane przez Theo Effenbergera i wzniesione na obszarze 47 ha przez Towarzystwo Osiedlowe Wrocław (Siedlungsgesellschaft Breslau) dla 8 tysięcy mieszkańców[11]. Było to nowoczesne założenie urbanistyczne o modernistycznej architekturze. W centrum tego osiedla, przy dzisiejszej ul. Kłodnickiej, znajdował się duży prostokątny skwer, na którego obu końcach były szkoła podstawowa projektu Fritza Behrendta oraz katolicki kościół św. Jadwigi (St. Hedwigkirche) z wieżą wzorowaną na XIII-wiecznym kościele w Grodkowie[12]. Kościół był ceglany w stylu neogotyckim projektu wrocławskich architektów Johannesa Gebla i Theodora Pluschki. Ołtarz główny wykonał monachijski rzeźbiarz Schreiner. Przy placu były budynki pięciokondygnacyjne, niższe na jego peryferiach. Osiedle to zostało całkowicie zniszczone w czasie oblężenia Festung Breslau.

Podczas oblężenia w rejonie Popowic i sąsiedniego Szczepina trwały zażarte walki. Rozdzielający oba osiedla nasyp kolejowy, w którym znajdowało się tylko kilka przejazdów i przejść pod torami stanowił dogodną linię obrony. Na terenie Parku Popowickiego i sąsiadujących z nim dzisiejszych ogródków działkowych dochodziło do najkrwawszych podczas oblężenia walk wręcz, a całe Popowice były widownią bitew pancernych[13].

Po 1945

Obok funkcjonującego od początków XX wieku portu zlokalizowano w latach 70. przedsiębiorstwo budowlane produkujące elementy wielkopłytowe, m.in. na potrzeby Popowic i Kozanowa; lokalizację wybrano m.in. ze względu na możliwości transportu kruszywa i piasku barkami.

Popowice przed wojną i przez wiele lat po wojnie – jako teren zalewowy w razie powodzi – nie były zasiedlane w swej nadodrzańskiej części. Domy budowano jedynie wzdłuż dzisiejszej ulicy Legnickiej i na południe od niej. Lekceważąc zagrożenie powodzią w latach 1972-75 pomiędzy ulicami Legnicką a Popowicką wybudowano Osiedle Popowice. Na 70 ha postawiono 4-11-kondygnacyjne budynki z wielkiej płyty dla 17,5 tys. mieszkańców[14][15]. Ważnym ośrodkiem życia kulturalnego było znajdujące się tam studyjne kino "Studio" prowadzone przez Ryszarda Mergiesa, zlikwidowane w 2000 roku[16].

W 1969 powstała Parafia p.w. Matki Bożej Królowej Pokoju[17][18], której kościół został wybudowany przy ul. Ojców Oblatów 1.

W 1997, ćwierć wieku po zbudowaniu Osiedla Popowice, okazało się jak błędna była decyzja o jego lokalizacji. W czasie powodzi tysiąclecia niektóre bloki przy ul. Popowickiej zostały zalane do wysokości pierwszej kondygnacji[19].

Od północnego zachodu Popowice przylegają do Parku Zachodniego. W granicach osiedla znajduje się także istniejące od okresu międzywojennego kąpielisko (Koseler Waldbad) obok, którego wybudowano pod koniec XX wieku halę sportową "Orbita"[20]. Obiekty te mieszczą się obok fragmentu obwodnicy śródmiejskiej Wrocławia i wchodzącego w jej skład mostu Milenijnego, oddanego do użytku w roku 2004. W północno-wschodniej części Popowic znajdują się tereny rekreacyjne: Park Popowicki i Polanka Popowicka (w okresie międzywojennym Eichenpark i Jahnwiese).

Znajdujaca się przy ulicy Legnickiej Zajezdnia nr 5, w wyniku przeprowadzonej w 1999 restrukturyzacji MPK Wrocław, została przekształcona w firmę Protram zajmującą się naprawą i produkcją tramwajów.

Teren, znajdującego się na południe od ulicy Legnickiej, zniszczonego w czasie wojny osiedla Theo Effenbergera zabudowano ponownie. Obecnie są to tzw. Popowice Południowe. Dominuje tu budownictwo jednorodzinne we wschodniej części i bloki mieszkalne z wielkiej płyty w zachodniej. Znajduje się tu I Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów we Wrocławiu[21] przy ul. Kłodnickiej 2.

W 2003 został oddany do użytku nowoczesny biurowiec Quatro Forum o powierzchni 17 tys m²[22] przy ul. Legnickiej 51/53.

W październiku 2007 na terenie zlikwidowanej w 1999 rzeźni miejskiej pomiędzy ulicą Legnicką a Bystrzycką, uruchomiono centrum handlowe Magnolia Park.

Na osiedlu znajdują się następujące placówki oświatowe:

  • Przedszkole Publiczne "Bajka", ul. Kłodnicka 22
  • Przedszkole nr 122 "Wesoła Gromadka", ul. Kłodnicka 23
  • SP nr 3 (Wrocław) im. Mariusza Zaruskiego, ul. Bobrza 27[23]
  • SP nr 65 im. Bertolta Brechta oraz Gimnazjum nr 18 im. Armii Krajowej, ul. Kłodnicka 36
  • Gimnazjum nr 1 im Hugona Dionizego Steinhausa, ul. Jelenia 7[24], w tym samym budynku była kiedyś SP nr 5 im. Włodzimierza Puchalskiego

Wg podziału stworzonego przez Radę Miasta Wrocławia w 2004 roku na potrzeby ewidencyjno-wyborcze Popowice zaliczane są do dwóch jednostek ewidencyjnych: północna część osiedla wraz z Pilczycami i Kozanowem do jednej, a część południowa wraz z Gądowem Małym do drugiej.

Do dziś z okresu przedwojennego pozostały tylko:

  • Schlesiche Blinden-Unterrichts-Anstalt, czyli Śląski Instytut Edukacji Niewidomych, obecnie Ewangelickie Centrum Diakonii i Edukacji im. ks. Macina Lutra
  • Strassenbahndepot V, czyli Zajezdnia nr 5, obecnie Protram
  • kilka kamienic, jedna przy wiadukcie kolejowym (ulica Legnicka 52) i dwie przy skrzyżowaniu Legnickiej i Małopanewskiej (ulica Legnicka 64 i 68-70)
  • port Popowice
  • wiadukt kolejowy na ulicy Popowickiej oraz stacja Wrocław-Popowice (Br.-Popelwitz)

Kalendarium

  • 1260 – książeta Henryk III i jego brat Władysław dostają majątek Popowici w drodze wymiany za Pawłowice i sprzedają je wrocławskiemu mieszczaninowi Konradowi Bawarczykowi
  • 1840 – pierwszy konny omnibus
  • 1856, 27 X – otwarcie połączenia kolejowego na trasie poznańskiej
  • 1893-96 – budowa rzeżni miejskiej
  • 1897 – przyłączenie do miasta
  • 1897, 29 XI (do 1901) – budowa portu Popowice
  • 1900-02 – budowa Zajezdni V, od 1901 zelektryfikowana linia tramwajowa
  • 1906-10 – budowa Śląskiego Instytutu Edukacji Niewidomych
  • 1919-27 – budowa Siedlung Popelwitz, na południe od Frankfurter Str (obecnie ul. Legnicka)
  • 1945 – zniszczenie osiedla
  • 1972-75 – budowa Osiedla Popowice, na północ od ulicy Legnickiej
  • 1997 – powódź tysiąclecia
  • 1999 – zamknięcie rzeżni miejskiej, przekształcenie Zajezdni nr 5 w przedsiębiorstwo Protram
  • 2004 – otwarcie Mostu Millenijnego
  • 2007 – otwarcie Magnolia Park

Przypisy

  1. Zygmunt Antkowiak: Wrocław od A do Z. Wrocław-Warszawa-Kraków: Ossolineum, 1991. ISBN 83-04-03723-8.  s. 266 "Nazwa wsi pochodzi ona stąd, że wcześniej należała ona do opactwa ołbińskiego, a wyraz pop jeszcze w XVI w. oznaczał w Polsce księdza katolickiego"
  2. Norman Davies: Mikrokosmos portret miasta środkowoeuropejskiego. Kraków: Znak, 2007. ISBN 978-83-240-0172-9.  s. 291 "Wcześniejszy pałac biskupi [poprzedzający rezydencję na Ostrowie Tumskim] we wsi Popelwitz (Popowice) pod Bresslau został wzniesiony przez biskupa Franza Ludwiga Neuburga (urz. 1683-1732). Podczas wojny siedmioletniej splądrowano go jednak i popadł w ruinę. Wtedy to osiedliła się w nim banda niejakiego Manduby – śląskiego Robin Hooda, który podobno zastraszał bogatych i pomagał biednym. Manduba pochodził z Morgenau (obecnie Rakowiec w granicach Wrocławia), a jego luba nosiła stosowne imię Maria, czyli Marion. Manduba podobno urządzał orgie, a rada miasta została zmuszona do zapłacenia mu haraczu. Bandyta zginął z ręki zdrajcy, który znalazł się w jego własnych szeregach. Jeszcze na początku XX wieku polscy chłopi z okolic Morgenau byli nazywani "Marianami"."
  3. Andrzej Zieliński: Wrocławskie aktualności sprzed lat. Ossolineum, 1979, s. 274. ISBN 83-04-00231-0.  s. 94 "Dom obłąkanych w Popowicach. Listę dobroczynnych instytucji powiększył nowo otworzony zakład dla obłąkanych w odległości dwóch wiorst od miasta Wrocławia w posiadłości Popelwitz [Popowice]. Zakład ten został poruczony doktorowi Neumann, profesorowi w Uniwersytecie Wrocławskim. Tenże profesor raczył zaszczycić pana Studenckiego, lekarza klasy I i akuszera w Warszawie, swoim zaufaniem, przesyłając mu statuta tego instytutu, a to w celu udzielania pewnych objaśnień chorym tego rodzaju, chcącym być tamże umieszczonymi. "Kurier Warszawski", nry 73 i 101"
  4. Andrzej Zieliński: Wrocławskie aktualności sprzed lat. Ossolineum, 1979, s. 274. ISBN 83-04-00231-0.  s. 160 " 1867 [...] Do smutnych następstw przeszłorocznej wojny należy między innymi i znacznie większa niż zwykle liczba umysłowo cierpiących, zwłaszcza kobiet. Zakład rządowy w Lubiążu (Leubus) [...] przepełniony jest, również jak i instytut prywatny profesora Neumana w Popowicach (Popelwitz), tuż pod Wrocławiem, rzeczywiście godzien polecenia, gdyż chorzy za miernym stosunkowo wynagrodzeniem (400 talarów rocznie za stancję z pościelą, stół, opał, oświetlenie, pranie, lekarstwa i pomoc lekarską) troskliwą znajdują tam opiekę, a właściciel zakładu słynie z uzdrawiania osób umysłowo chorych lub na rozdrażnienie nerwów cierpiących. [Jan Mikołaj Fritz] "Tygodnik Ilustrowany", nr 392.""
  5. Beata Maciejewska: Popowice, jakich nie znamy (pol.). [dostęp 8 października 2008]. "Połączenie kolejowe osada otrzymała 27 października 1856 roku, z chwilą uruchomienia magistrali poznańskiej. "Pociąg przybrany w kwiaty i chorągwie pruskie, polskie i śląskie ruszył rano tegoż dnia z Wrocławia, w 12 wagonów, blisko paręset osób wioząc, między którymi minister handlu p. Heydt... wszędzie po drodze witany był przez władze, korporacje i mieszkańców z muzyką" – twierdził krakowski "Czas"."
  6. Agnieszka Gryglewska, Piotr Gerber: Wpływ rozwoju technologii produkcji oraz higieny na architekturę przemysłową XIX-XX wieku na przykładzie zespołu dawnej rzeźni we Wrocławiu (ang.). W: Ochrona Zabytków, Issue no.3-4 /2002 [on-line]. [dostęp 9 października 2008]. "A characteristic of the architecture of European, and in particular German, abattoirs conceived as communal and industrial buildings, forms a background for a presentation of the Wrocław slaughterhouse built in 1893-1896 according to a project by Georg Osthoff. Prior to the first world war, the Wrocław abattoir and animal market complex was the largest and most modern in Germany, after Hamburg and Berlin, and one of the most up-to-date in Europe, with excellent functional solutions and technical facilities. The complex of buildings, with the exception of administration and residential objects, survived the siege of Wrocław in 1945 and was pulled down in 1999. At the time of writing this article, there were at least two other valuable examples of similar large premises from the same period in Poznań and Gdańsk, as well as numerous smaller provincial abattoirs, whose survival during the present-day privatisation of industry and economic transformations is endangered."
  7. Zygmunt Świechowski: Wrocław jego dzieje i kultura. Warszawa: Arkady, 1978.  s. 342 "[...] powiększał się stan barek w mieście, zwłaszcza gdy w 1901 roku zbudowano port w Popowicach, a więc dalej od śródmieścia, co usprawniło zwłaszcza zimowanie barek"
  8. Schlesischer Kulturspiegel 2004/2 PDF
  9. Rafał Eysymont, Thomas Urban: Breslau im Luftbild der Zwischenkriegszeit. Wrocław: Via Nova, 2008. ISBN 978-83-60544-27-3.  s. 117 "122. Die Hickerstrasse (ulica Wejherowska) Blick auf die Schlesische Blinden-Unterrichts-Anstalt, zu der drei Hauptgebaude und ein von ihnen umschlossener Park gehorten. Die Anlage entstand in Zwei Etappen. Zunachts wurde das von Eugen Beck 1906 entworfene, im Neobiedermeierstil gehaltene Schulgebaude mit Mansarddach (links) errichtet, spater, nach 1910, die ubringen Teile in eher traditionellen, an damalige Kasernenbauten erinnernden Formen. Der links am Rande des Westparks (Park Zachodni) sichtbare Bogen ist die Spur eines ehemaligen Altwasserarms der Oder. Rechts liegt das 1900-1902 fur die Breslauer-Strassen-Eisenbahn-Gesellschaft (BSEG) gebaute Strassenbahndepot. Das charakteristische Dreieck rechts oben wird gebildet von den ehemaligen Strassen Kniestrasse, Hickertstrasse und Popelwitzstrasse (heute in der Verlauf der ulica Wejherowska einbezogen). Unten sieht man die Pilsnitzer Strasse (ulica Pilczycka)"
  10. Ewangelickie Centrum Diakonii i Edukacji im. ks. Macina Lutra – O szkole (pol.). [dostęp 2 października 2008].
  11. Siedlung Pöpelwitz (heute Popowice) (niem.). archINFORM. [dostęp 11 października 2008]. "Housing development for approx. 2,000 dwellings (predominantly 2-3-geschossige of multi-family terraced houses, in addition single-family terrace houses) Building lady: Housing association Breslau AG Master planning and the largest part of the housings: Theo Effenberger in addition takes part: Hans's Thomas, Richard gauze, Ludwig Moshamer, Theodor Pluschka (Hedwigs church, 1927), Fritz Behrendt (elementary school)"
  12. Rafał Eysymont, Thomas Urban: Breslau im Luftbild der Zwischenkriegszeit. Wrocław: Via Nova, 2008. ISBN 978-83-60544-27-3.  s. 67 "Die Siedlung Popelwitz, zwischen Frankfurter Strasse (ulica Legnicka), Weistritzstrasse (ulica Bystrzycka), Malapanestrasse (ulica Małopanewska) und Hellerstrasse (Na Ostatnim Groszu) gelegen, wurde 1919-27 nach dem Generalplan von Theo Effenberger von der Siedlungsgesellschaft Breslau erichtet. Die vielseitige Architektur dieser Siedlung mit ihren teils traditionellen, teils eher avantgardistischen Elementen war von Teo Effenberger, Richard Gaze, Erich Grau, Ludwig Moshamer und Hans Thomas entworfen worden. Ein interessantes Gestaltungselement der Siedlung waren aus Fassadenziegeln gestaltete Details und moderne Balkons, die es erlauben, von Einflussen des fruhen Expressionismus zu sprechen. Der Platz an der Klodnitzstrasse (ulica Kłodnicka) mit der 1925-1927 nach einem Entwurf von Theodor Pluschka errichteten katholischen St. Hedwigkirche und der gegenuberliegenden Volksschule bildet das Zentrum der Siedlung. Der Turm der Kirche – nahezu eine Kopie der aus dem 13. Jh. stammenden Pfarrkirche in Grottkau (Grodków) – bildete einen Kontrast in dieser modernen Siedlung."
  13. Walki. W: Festung Breslau [on-line]. [dostęp 6 września 2008].
  14. Janusz Czerwiński: Wrocław i okolice. Warszawa: Wydawnictwo "Sport i turystyka", 1976. ISBN 83-217-2279-2.  s. 139 "Osiedle mieszkaniowe Popowice, region ulic: Legnickiej, Wejherowskiej, Niedźwiedziej, Nowopopowickiej, Starogranicznej Dojazd tramwajami 3,5, autobusami B i E. Należy do najładniejszych osiedli Wrocławia. Budowę osiedla wg proj. arch. W. Molickiego rozpoczęto w 1972 r. Wzniesione technologią wielkopłytową, charakteryzuje się oryginalnym, nowoczesnym układem urbanistycznym (gwiazdowo-ukośnikowy) i układem heliotropowym, zapewniającym dobre nasłonecznienie wszystkim mieszkaniom, a także ładną, funkcjonalną architekturą (budynki 5- i 11- kondygnacyjne z balkonami o żywej kolorystyce). W ok. 5000 mieszkań mieszka ponad 17000 osób. Osiedle posiada własne, rozległe tereny rekreacyjne, zaplecze socjalne i usługowe."
  15. Beata Maciejewska: Jak w Polsce Ludowej budowano Wrocław (pol.). W: Gazeta.pl [on-line]. [dostęp 8 października 2008]. "Witold Molicki na hasło "materiały" mówi: – Wszyscy mieliśmy to samo, czyli wielką płytę. I teraz, niestety, widzę na Popowicach, jak ta wielka płyta "wyłazi" na zewnątrz. Próbował walczyć z jej monotonią linią zabudowy, barwnymi elewacjami czy oryginalnymi balustradami balkonów. Ale jakości materiału to nie poprawiło."
  16. Wrocławskie kino Polonia zostanie zlikwidowane
  17. Parafia p.w. Matki Bożej Królowej Pokoju (pol.). Archidiecezja Wrocławska. [dostęp 11 października 2008].
  18. Wrocław – Parafia p.w. Matki Bożej Królowej Pokoju (pol.). Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej – Prowincja Polska. [dostęp 11 października 2008].
  19. Ulica Popowicka (pol.). Gazeta Wrocławska. [dostęp 19 listopada 2009].
  20. HALA SPORTOWO-WIDOWISKOWA "ORBITA"
  21. I Zbór Chrzescijan Baptystów (pol.). [dostęp 11 października 2008].
  22. Quatro Forum (pol.). [dostęp 11 października 2008].
  23. Szkoła Podstawowa nr 3 im. Mariusza Zaruskiego we Wrocławiu (pol.). [dostęp 11 października 2008].
  24. Gimnazjum nr 1 we Wrocławiu im. H. D. Steinhausa (pol.). [dostęp 11 października 2008].

Zobacz też

Linki zewnętrzne

 

All translations of popowice wroclaw


sensagent's content

  • definitions
  • synonyms
  • antonyms
  • encyclopedia

  • definicja
  • synonim

Dictionary and translator for handheld

⇨ New : sensagent is now available on your handheld

   Advertising ▼

sensagent's office

Shortkey or widget. Free.

Windows Shortkey: sensagent. Free.

Vista Widget : sensagent. Free.

Webmaster Solution

Alexandria

A windows (pop-into) of information (full-content of Sensagent) triggered by double-clicking any word on your webpage. Give contextual explanation and translation from your sites !

Try here  or   get the code

SensagentBox

With a SensagentBox, visitors to your site can access reliable information on over 5 million pages provided by Sensagent.com. Choose the design that fits your site.

Business solution

Improve your site content

Add new content to your site from Sensagent by XML.

Crawl products or adds

Get XML access to reach the best products.

Index images and define metadata

Get XML access to fix the meaning of your metadata.


Please, email us to describe your idea.

WordGame

The English word games are:
○   Anagrams
○   Wildcard, crossword
○   Lettris
○   Boggle.

Lettris

Lettris is a curious tetris-clone game where all the bricks have the same square shape but different content. Each square carries a letter. To make squares disappear and save space for other squares you have to assemble English words (left, right, up, down) from the falling squares.

boggle

Boggle gives you 3 minutes to find as many words (3 letters or more) as you can in a grid of 16 letters. You can also try the grid of 16 letters. Letters must be adjacent and longer words score better. See if you can get into the grid Hall of Fame !

English dictionary
Main references

Most English definitions are provided by WordNet .
English thesaurus is mainly derived from The Integral Dictionary (TID).
English Encyclopedia is licensed by Wikipedia (GNU).

Copyrights

The wordgames anagrams, crossword, Lettris and Boggle are provided by Memodata.
The web service Alexandria is granted from Memodata for the Ebay search.
The SensagentBox are offered by sensAgent.

Translation

Change the target language to find translations.
Tips: browse the semantic fields (see From ideas to words) in two languages to learn more.

last searches on the dictionary :

4686 online visitors

computed in 0.062s

I would like to report:
section :
a spelling or a grammatical mistake
an offensive content(racist, pornographic, injurious, etc.)
a copyright violation
an error
a missing statement
other
please precise:

Advertize

Partnership

Company informations

My account

login

registration

   Advertising ▼